Pura Malen, Shiva op de flanken van de vulkaan

We zijn een weekend in de bergen met Henk en Jacqueline en overnachten in Munduk. De prachtige groene omgeving, de kruidnagel- en koffieplantages, de watervallen, Munduk heeft het allemaal. Bij eerdere bezoeken hebben we de omgeving al te voet verkend. Vandaag gaan we rijdend door de heuvels naar Pura Malen. Een bedevaartsoord voor de Balinese bevolking liggend op de flanken van de berg Batukaru. De ruim 30 kilometer leggen we af in een ruim uur. De smalle wegen voeren langs kleine dorpen en langs prachtige groene terrasvormige sawah’s. Na Pupuan nemen we de afslag naar Pujungan. De smalle weg leidt naar het dorpje waar de auto geparkeerd moet worden en waar je te voet of met de ojek (motortaxi) verder gaat naar de tempel. Althans dat zegt internet wanneer we ons verdiepen in de informatie over de tempel.

Het dorp inrijdend worden we al vrij snel staande gehouden door een groep jonge mannen. Ze wijzen naar links waar een bordje parkeren hangt. Anjo heeft op you tube filmpjes gezien dat er bij het begin van de route naar de tempel een bordje hangt met 2,5 km er op. Dat bordje is hier niet te bekennen. De jonge mannen zijn opdringerig en nog net niet intimiderend en wijzen nogmaals naar de parkeerplek. Ze staan kant en klaar naast hun stalen rossen om ons verder te vervoeren. We voelen nattigheid, hier klopt iets niet. We overleggen met z’n vieren en besluiten de parkeerplaats letterlijk links te laten liggen en rijden verder. We zien wel tot hoe ver we komen en omdraaien kan altijd nog. Zo gezegd zo gedaan. We worden “achtervolgt” door een drietal motoren die hun inkomsten in rook zien opgaan. We rijden nog minstens een kilometer door totdat de weg overgaat in een grindweg. Daar is de start van de route naar de tempel en daar staat het eerder genoemde bordje. Henk keert de auto, waarbij een motorrijder eerst de weg blokkeert. We toeteren hem aan de kant en stappen uit. We zijn helemaal niet van plan de ojek te gebruiken maar willen lopen. De ojekrijders druipen af. De 2,5 kilometer leggen we af in een klein uur. De weg is bijna geheel verhard met betonplaten, het laatste stukje is bijna klaar. De omgeving is prachtig, we lopen langs koffieplantages. Bij de meeste onderkomens aan de kant van de weg zijn ze bezig de bonen uit te spreiden op de grond om ze door de zon te laten drogen. De 2,5 kilometer stijgt voortdurend. Bij een bale ruim halverwege de route nemen we pauze. Anjo is jarig en bij gebrek aan een koffietent genieten we van de meegebrachte appeltaartjes met een flesje water.

Net voor de ingang van het tempelcomplex is een pondok wisata (gesloten toen wij er waren), waar de lachende buddha de boel in de gaten houdt,

Het tempelcomplex Pura Malen wordt ook wel Pura Shiwa genoemd naar het gelijknamige beeld van Shiva op het complex.

Bij de entree laten de gelovigen zich eerst zegenen door de priester.

Twee soldaten achter hun kanonnen houden de wacht. Linggih Denbagus Made (rechts) en Linggih Denbagus Nyoman (links).

Na de soldaten zit Ida Rsi Agung op zijn sokkel, de zwarte panter en de tijger bewaken hem.

Het uitzicht is fantastisch vanaf de flanken van de Batukaru. Als het extreem helder weer is kan men 7 bergen van het eiland Java zien inclusief de vulkaan Semeru. We hadden wel schitterend weer maar hebben de bergruggen niet kunnen zien.

We lopen verder naar achteren en ontwaren de 10 meter hoge Shiva Buddha. Onder Shiva in een grot zit Sri Ganesha en voor Shiva staat de Lingga Yoni, het symbool voor vruchtbaarheid. De bedevaartgangers kopen pakjes melk en gieten deze over de Lingga Yoni.

Bedevaartgangers

Naast Shiva Buddha staat de heilige witte buffel Lembu Nandi.

Ida Betara Lingsir zit in yogi houding voor de heilige boom te mediteren.

De tijger bij yogi Buddha

Henk en Jacqueline

Dewi Parwati kijkt uit over de heuvels. Bij haar worden de jerrycans met heilig water gevuld die weer mee naar huis worden genomen.

En achter Dewi Parwati worden alle offers en jonge kokosnoten gedumpt.

Sri Ganesha met twee buddhabeelden in een nis onder Shiva.

We zijn een klein uur op het tempelcomplex alvorens weer de benenwagen naar beneden te nemen. De afdaling zal wel in onze kuiten gaan zitten!

Koffieplantages met droogvelden en machine om de bonen te branden.

De laatste pitsstop onderweg. We zijn rond half vier weer in Munduk bij ons guesthouse Karang Sari, waar het uitzicht adembenemend is, de kamers prima, maar helaas het eten bedroevend. Het feestmaal ter ere van Anjo’s verjaardag was ronduit slecht. Gelukkig kunnen we met voldoening terug kijken op een mooie dag.

 

 

Please follow and like us:

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.